Category Archives: Álbum ilustrado

Viaxes de inverno, de María Canosa e Dani Padrón

Enviado o 5 Xuño 2013

María Canosa

Viaxes de inverno (ilustracións de Dani Padrón)

Everest Galicia, A Coruña, s/p, 2013.

Teño a convicción de que nos argumentos sinxelos -ou cando menos aqueles que nos parecen sinxelos porque hai detrás un indiscutible labor de puimento e esforzo- radica en moitas ocasións o acerto dunha proposta de calquera xénero. Xustamente esta foi unha das lecturas que tirei deste Viaxes de inverno, de María Canosa, impecable e atractivamente ilustrado por Dani Padrón e publicado por Everest Galicia.

O volume, editado en gran formato e dirixido para quen xa goza de certas habilidades lectoras, evidencia os dotes que para a literatura infanto-xuvenil atesoura María Canosa, espellados, neste caso, na estrutura itinerante, de mans dadas cun proceso de aprendizaxe que adopta o percorrido imaxinativo dunha sinxela pinga de auga chamada «Inverno», con ganas de aprender e coa ilusión de coñecer o mundo. Inverno, deseñada con agarimo e dozura, goza dunha vida propia, sempre atenta ao que a rodea, desde os seus comezos ata a súa readaptación final ao medio natural, espazo no que se desenvolve a totalidade do argumento.

Velaí, en conclusión, unha sorte de fábula singular, atractiva e fluída, onde non é menos relevante a súa aplicación didáctica formulada tanto na invitación implícita para coñecer as diversas estacións do ano como na presentación das diferentes paisaxes do mundo. Parabéns á autora e ao ilustrador por este proxecto.

Na categoría Álbum ilustrado, Crítica literaria, Literatura infantil | Coas etiquetas Dani Padrón, Everest Galicia, María Canosa, Viaxes de inverno | Leave a comment

Nicomedes o pelado, de Chinto & Pinto

Enviado o 21 Maio 2013

Chinto & Pinto

Nicomedes o pelado

Kalandraka, Pontevedra, 48 páxinas, 13 €

O tándem creativo constituído por Pinto e Chinto deu, até o de agora, boas e constrastadas mostras da versatilidade, orixinalidade e interese a través das súas propostas artístico-literarias. Nese ronsel vén engadirse arestora Nicomedes o pelado: un libro ao que é imposible achegarse sen esbozar un sorriso na boca. Éo porque esta publicación, acomodada nun gran formato, transita polos eidos da ironía, do enxeño, da comicidade, beireando tamén, nalgunha medida, as estremas do nonsense. Neste ámbito agroman aquí e acolá, para solventar satisfactoriamente un caso de alopecia que se quere disimular, solucións de corte imaxinativo e fantástico, insólitas e inesperadas que, sen dúbida, saben achegarse coa precisión e contención precisas para encher as expectativas dun público lector adulto ou máis novo, depositando, como tantas veces ocorre, a resolución en alguén que está moi preto observando todos os intentos de simulación.

Parabéns, unha vez máis, a Pinto & Chinto por estas luzadas de imaxinación e divertimento, entre as que non se agocha un pouso de reflexión arredor, xustamente, do insólito e o absurdo, sempre co humor por diante.

Na categoría Álbum ilustrado, Crítica literaria, Libro ilustrado, Literatura infantil | Coas etiquetas Kalandraka, Nicomedes o pelado, Pinto & Chinto | Leave a comment

O señor Corpo quere xogar, de Alicia Borrás e O aprendiz de home do saco, de Antonio Reigosa

Enviado o 2 Maio 2013

Alicia Borrás

O señor Corpo quere xogar (ilustracións de Rodrigo Chao)

Edicións Xerais, Vigo, 40 páxinas, 11 €

Antonio Reigosa

O aprendiz do home do saco (ilustracións de Marta Álvarez)

Xerais, Vigo, 40 páxinas, 11 €

Na serie «Merliño», de Edicións Xerais, cadran no tempos dous álbums ilustrados que non resultan exentos de interese, antes ben, cada un deles na súa singularidade ofrecen elementos moi atractivos para quen comeza a dar os primeiros pasos na lectura.

Alicia Borrás intérnase, con O señor Corpo quere xogar, nun universo creativo no que, sen dúbida, non é doado manexarse como é a reflexión, descuberta ou mesmo adquisición da conciencia de que existen diferentes partes do corpo, recorrendo ao emprego dun discurso poético, cheo de ritmo e conscientemente sinxelo e optimista que, ademais, entendo como operativo para percorrer, tamén visualmente pois as expresivas e imaxinativas ilustracións de Rodrigo Chao resultan un acerto, esa dimensión cognitiva que, nalgún momento, cómpre ir adquirindo e que vai enlazando con fortuna tarefas cotiás que cada un dos elementos escollidos -cabeza, boca, pé…- adoitan realizar.

Por outro lado, Antonio Reigosa realiza, en O aprendiz de home de saco, unha celmosa, e ao meu ver orixinal, achega a este campo dos álbums ilustrados. Poucas persoas como Reigosa traballaron con intensidade e bo facer o universo dos contos de tradición oral e, dalgún xeito, esta proposta benefíciase do seu quefacer ao facer xirar o argumento arredor da figura do «home do saco», e faino humanizándoo pois este cae doente e o seu coñecido e temido labor ten que realizalo o seu fillo, remiso a facelo nun principio pero que vai aos poucos convencéndose das vantaxes de exercer como home do saco emulando un comportamento moi parello ao que se rastrexa no conto da leiteira tradicional. Un final sorprendente, moita ironía e retranca e unha actualización imaxinativa e contemporánea do conto tradicional son valores inequívocos que repousan neste libro tan atractivo, tamén, pola lectura fantástica que realiza en imaxes Marta Álvarez Miguéns.

Parabéns por estas dúas entregas que se incorporan con mérito a ese conxunto de propostas para ler na infancia, e talvez non só.

Na categoría Álbum ilustrado, Crítica literaria | Coas etiquetas Alicia Borrás Sanjurjo, Antonio Reigosa, colección Merliño, Edicións Xerais, Marta Álvarez Miguéns, O aprendiz de home do saco, O señor Corpo quere xogar, Rodrigo Chao | 1 Comentario

Cando sexades pequenos, de Uxue Alberdi e Imos buscar un tesouro, de Janosch

Enviado o 26 Abril 2013

Uxue Alberdi

Cando sexades pequenos (ilustracións de Aitziber Akerreta, tradución de Manuela Rodríguez)

Kalandraka, Pontevedra, 32 páxinas, 13 €

Janosch

Imos buscar un tesouro (tradución de Dolores Romay)

Kalandraka, Pontevedra, 52 páxinas, 15 €

Gustáronme estas dúas publicacións de Kalandraka pois ambas as dúas camiñan por vieiros nos que non é difícil advertir un común espírito subversivo e un tanto heterodoxo.

Cando sexades pequenos, de Uxue Alberdi -que incorpora suxestivas e acaídas ilustracións de Aitziber Akerreta- subtitúlase, significativamente «Contos para contarlles aos maiores antes de durmir» e velaquí a esencia que articula esta proposta narrativa e ao tempo visual onde resulta imposible non pensar nas confluencias con»O neno suicida», magnífico relato de Rafael Dieste contido en Dos arquivos do trasno, e prescindo na comparanza doutros subprodutos cinematográficos pésimos. As diferenzas co texto diestiano son, loxicamente, palpables pois Uxue Alberdi opta por un nós colectivo e diríxese, precisamente, aos adultos para os alertar de todo aquilo que poderían facer no caso de iren, coas armas que presta a imaxinación, contra as leis máis inexorables que aquí se vulneran, obtendo un resultado máis que rendible pois o argumento recorre con solvencia ao recurso do contraste, exposto co fluidez e axilidade, e onde non é díficil advertir a vontade que domina a proposta: redescubrir aqueles aspectos da vida cotiá que resultan, en última instancia, verdadeiramente relevantes.

E non quero desaproveitar a ocasión para me referir con brevidade a un autor polo que sinto unha especial debilidade como é Janosch, de quen Kalandraka, tras Que bonito é Panamá ou Correo para Tigre, trae agora Imos buscar un tesouro. Se no libro anterior da escritora éuscara subliñaba a existencia dun evidente espírito transgresor tampouco é difícil rastrexalo nesta entrega do autor, malia continuar coa presenza de animais humanizados, de onde xorde certo arrecendo a fábula actualizada, recurso que lle resulta operativo para recrear asuntos como o valor da amizade, a relevancia depositada na sinxeleza ou unha ollada crítica cara ao materialismo, sendo ao meu ver antolóxicas tanto as páxinas centradas no enviado do rei que reclama as metades dun tesouro atopado como aquelas que emiten chiscadelas continuas a un lector adulto materializadas, por exemplo, na presenza da árbore de mazás douradas.

Dúas pezas, en conclusión, ben suxestivas e que recomendo sen ningunha dúbida, e para calquera idade, por certo.

Na categoría Álbum ilustrado, Crítica literaria, Tradución | Coas etiquetas Aitziber Akerreta, Cando sexades pequenos, Dolores Romay, Imos cazar un tesouro, Janosch, Kalandraka, Manuela Rodriguez, Rafael Dieste, Uxue Alberdi | Leave a comment

Canto te quero profe, Teño dúas casas, Iriña bailarina, de Cristina Justo e Paloma Rodríguez

Enviado o 13 Marzo 2013

Edicións Embora, no seo da colección «A igualdade conta», publica tres volumes no formato de álbum ilustrado subscritos por Cristina Justo e Paloma Rodríguez como autoras, contando con acaídas ilustracións da artista eslovena Špela Trobec, seguindo o ronsel doutras publicacións anteriores deste equipo que viron a luz no mesmo selo.

A inspiración destes libros responde a unha vontade explícita de romper certos estereotipos e convencións sociais contra as que resulta preciso reaccionar con contundencia. Velaí como, en Canto te quero, profe, se articula un percorrido a través das vivencias do pequeno Nicolás no seu primeiro día de escola, reflectindo con transparencia e sinxeleza as sensacións desa xornada desde o punto de vista do protagonista mais tamén, aplicando unha visión retrospectiva, a valoración positiva e o agradecemento expresado ao seu profesor de Educación Infantil que, contra o que adoito, resulta ser un home.

Pola súa parte, Teño dúas casas afonda, desde unha visión imaxinativa e coherente, nas vivencias cotiás dos fillos de parellas separadas e, finalmente, Iriña bailarina esculca na ruptura de roles convencionais a través dunha bailarina que vive nunha caixa de música e que devece por poder saír do espazo que a anoa a dar voltas sen cesar para poder xogar ao futbolín, ser pirata ou mesmo, se quere, poder engordar, isto é, para quebrar ou modificar a súa propia sorte ou fado.

Parabéns por esta iniciativa pois promove e suxire valores extraordinariamente interesantes para educar en igualdade desde o lectorado máis novo.

Na categoría Álbum ilustrado, Crítica literaria | Coas etiquetas Ca tl, Canto te quero profe!, Cristina Justo, Edicións Embora, Iriña bailarina, Paloma Rodríguez, Špela Trobec, Teño dúas casas | Leave a comment