Category Archives: Día das Letras

Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro na Feira do Libro de Lugo

Onte, tras a presentación de O aprendiz do home do saco do meu amigo Antonio Reigosa, fixemos o propio con Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro nunha tarde invernal, fría e chuviosa, na Feira do Libro de Lugo.  A de onte constituíu para min outra ocasión para verificar o interese  que suscita a figura de Celso Emilio Ferreiro, sexa onde for. Desde aquí só quero agradecer, outra vez máis, as xenerosas palabras de Manuel Bragado e de Luís Ferreiro e lamentar, por un imprevisto, a ausencia de María Reimóndez que ía exercer tamén como presentadora.  A miña gratitude tamén a quen se desprazou á Praza Maior de Lugo, desafiando as inclemencias e sen importarlle outros espectáculos televisivos nese serán do Día das Letras 2013.

Chuzame! A Facebook A Twitter
Na categoría Celso Emilio Ferreiro, Día das Letras, Presentación | Coas etiquetas , , , , , | Leave a comment

Con Vidal Bolaño

Chovía que arroiaba pero Anxo Cabada captou o final da homenaxe que no  IES Valadares lle rendemos a Roberto Vidal Bolaño. Este apuntamento dedícollo a Anxo, a Vidal Bolaño e a todo o marabilloso alumnado do centro,  co que aprendo día a día.

Chuzame! A Facebook A Twitter
Na categoría Día das Letras, Divulgación, Docencia | Coas etiquetas , , , | Leave a comment

Campaña da Asociación Galega de Editores no Día das Letras

Gustoume a campaña que a Asociación Galega de Editores puxo en marcha para conmemorar o Día das Letras. A iniciativa, que conta coa achega da deseñadora gráfica Ana Mouriño, recorre a pequenos fragmentos textuais de diversas autoras e autores, sempre inspirados tanto na relevancia que encerra a lectura como na difusión do libro en galego. Pódense ver premendo aquí (á dereita a afortunadísima frase que subscribe Agustín Fernández Paz). Os meus parabéns.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Na categoría Día das Letras, Divulgación, Literatura galega | Coas etiquetas , , , | Leave a comment

«E quen foi Roberto Vidal Bolaño?» (en Qué leer, nº 187, Letras galegas)

DE PRIMEIRAS, TRÁTASE DO DRAMATURGO (SANTIAGO, 1950-2002) A QUEN A REAL ACADEMIA GALEGA DECIDIU DEDICAR O DÍA DAS LETRAS GALEGAS DESTE MES DE MAIO

Roberto Vidal Bolaño, aínda que poida soar tópico, entregou a súa vida ao teatro galego. Esta foi a súa vocación e viviuna con tal intensidade que o seu legado constitúe un patrimonio colectivo que harmoniza a rica tradición teatral galega do século XIX coas diferentes sensibilidades da segunda parte do século XX ás que, dalgún modo, representa.
Desde os seus comezos, cando se lle encadrou na chamada «Xeración Abrente», ata os seus últimos días, durante os que nunca deixou de escribir nin de traballar, a súa produción teatral constitúe o corpus máis completo da historia da dramaturxia galega contemporánea. Salienta non soamente pola cantidade de obras publicadas e representadas senón polo seu indiscutible talento, pola calidade que atesouran esas achegas. Con todo, a súa vinculación co teatro non se limitou á creación de propostas textuais pois os estudos sobre a súa obra e traxectoria coinciden en sinalar o seu papel pioneiro no ámbito da produción audiovisual galega, ademais de recordar o seu labor como actor, director de escena ou guionista.
A decisión da Real Academia Galega é acertada, penso, por xusta e porque Vidal Bolaño merece ser lembrado e homenaxeado pola súa inestimable contribución á cultura galega e, específicamente, ao teatro galego. Esta declaración autobiográfica condensa, ao meu xuízo, a súa personalidade e os seus obxectivos creativos: «Son un home…, un señor maior con sombreiro e bigote, que de xeito absolutamente irresponsable, persiste na estúpida manía de vivir por e para unha das profesións, hoxe en día, máis absurdas do mundo e, non obstante, por iso máis grandiosas».

ESTUDOS E REEDICIÓNS

Máis ben escasa foi a contribución editorial neste «Ano Vidal Bolaño». Así e todo, hai que deixar constancia dunha madrugadora monografía a cargo do crítico teatral e xornalista Camilo Franco: Dez obras na vida de Roberto Vidal Bolaño (Biblos), ademais dun completo estudo a cargo da profesora Laura Tato baixo o título de Roberto Vidal Bolaño. Unha vida para o teatro (Toxosoutos) e da edición das Obras Completas do autor, no seo dun ambicioso proxecto do que se responsabiliza Edicións Positivas, no que viu xa a luz o primeiro volume desta serie*. Non quero esquecer a posta en marcha da «Asociación RVB»: un colectivo que nace co obxectivo de promover a figura do autor compostelán e conformado, entre outras persoas, por Belén Quintáns, Roi Vidal, Rubén Ruibal, Antón Dobao, Francisco Macías, X.M. Fernández Castro e Camilo Franco que xa puxeron un marcha unha interesante web (http://robertovidalbolano.org//).

Este artigo publicouse nas páxinas da revista Qué leer, nº 187 e na sección Letras Galegas. Ofrezo aquí a súa versión en lingua galega.

* Ao redactar esta colaboración non accedera aínda a outras achegas como as que se reflicten nun anterior apuntamento deste blogue.

Chuzame! A Facebook A Twitter
Na categoría Artigo, Día das Letras, Divulgación, Ensaio, Literatura galega | Coas etiquetas , , , , | Leave a comment

Roberto Vidal Bolaño e os oficios do teatro, de Roberto Pascual

Roberto Pascual

Roberto Vidal Bolaño e os oficios do teatro

Xerais, Vigo, 136 páxinas, 10 €

 

A tres días da celebración do Día das Letras, como é ben sabido centrado na obra de Vidal Bolaño e mais na súa dimensión intelectual, o certo é que a habitual presenza de publicacións centradas na celebración viuse limitada, fóra da edición das Obras Completas a cargo de Edicións Positivas, ás achegas biográfico-literarias que subscribiron Camilo Franco, Laura Tato, Montse Pena e Gonzalo Veloso, Afonso Becerra (que aínda non tiven a oportunidade de ler mais respecto da que oín comentarios eloxiosos), alén de algún rescate textual e o presente Roberto Vidal Bolaño e os oficios do teatro, que chega da man de Roberto Pascual. O certo é que todas estas publicacións, que conflúen na exhibición dun espírito divulgativo, sempre resultan operativas para descubrir voces talentosas como, neste caso, a do responsable deste volume que xa der a coñecer hai algún tempo libros como Palabra e acción. A obra de Manuel Lourenzo no sistema teatral galego (2006), 25 anos. Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia (2009) ou Alén. Xaime Quintanilla (2010).

       Ao meu ver, cómpre destacar este estudo pois o autor amosa un discurso narrativo crítico e informativo, de carácter  fluído e intelixible, ao que lle dá forma a través da análise concienciuda e documentada do percorrido de Vidal Bolaño tanto no que se refire aos aspectos biográficos como aos estritamente literarios. Se brevemente tivese que salientar algunhas páxinas deste volume non esquecería as que se centran na presenza e actividades do autor de Rastros no seo da Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia; a análise cumprida e solvente tanto dos espectáculos dramatúrxicos nos que Vidal Bolaño  participou como autor ou director, alén doutros aspectos como os que denomina «monólogos e o oficio de bufón», o labor que levou a cabo como escenógrafo  ou mesmo o rol que desempeñou como crítico literario, nun diálogo, constante, con achegas que sobre o labor teatral ou outros asuntos deixaron por escrito algunhas voces especializadas ou, por escrito, o propio dramaturgo este ano homenaxeado. Ao tempo incorpórase, na parte final do libro e como interesante complemento, unha breve escolma textual e unha presentación diacrónica das obras teatrais de Roberto Vidal Bolaño.

     Unha achega sintética, documentada e máis que satisfactoria verbo do universo Vidal Bolaño, imprescindible para saber máis sobre o dramaturgo e, por extensión, arredor das xustas razóns que levaron á RAG á decisión que adoptou para este maio das letras.

Chuzame! A Facebook A Twitter
Na categoría Día das Letras, Ensaio | Coas etiquetas , , , , | Leave a comment