Tag Archives: Sata e Demi

Grazas á xenerosidade dos amigos de Kalandraka puiden coñecer, cando menos literariamente, parte da traxectoria literaria de Mercedes Neuschäfer-Carlón: unha oventense que, por razóns de matrimonio, tivo que adoptar o apelido do seu marido ao afincarse en Alemaña desde o ano 1958. Fóra da anécdota, que talvez sexa igualmente significativa arredor das leis de xorne patriarcal que imperaban daquela no país xermano, a súa presenza como narradora, se callar pola distancia, se callar por outras razóns, é máis limitada ou acoutada do que na realidade penso que debera, tanto pola cualidade como pola cantidade das súas achegas, moitas delas con protagonismo infantil ou xuvenil, sen desatender tampouco a lectores adultos como os que perfila a súa novela La acera rota, reflectindo nela os tempos convulsos da guerra civil. 

O presente Mefi, Sata e Demi, abreviatura de Mefistófeles, Satanás e Demiño, publicado orixinalmente en castelán en 1988 e que tiven a sorte de traducir para o galego, revela unha voz moi singular ao artellar un relato que, ao meu ver, está a medio camiño entre os contos tradicionais e algo semellante ao que se podería denominar como relato de terror e intriga, sen esquecer dosificar aquí e acolá algunhas pingadelas de humor. A súa mestura non deixa de amosar un resultado sorprendente e ben pouco común ao xogar con distintos niveis de lectura,  como se deixa ver ás claras nunha resolución final moi intelixente, mais tamén visible ao longo do relato. Unha edición, ademais, que ao meu xuízo resultou felizmente intepretada, no que ás ilustracións se refire, por Dani Torrent. 

Mercedes Neuschäfer-Carlón

                                                                                                                                Dani Torrent